MORTON
KATE
NUMMER 1 INTERNATIONALE BESTSELLER
#dedochtervandeklokkenmaker
MORTON
NUMMER 1 INTERNATIONALE BESTSELLER
#dedochtervandeklokkenmaker
MEER TE WETEN KOMEN
NUMMER 1 INTERNATIONALE BESTSELLER
NUMMER 1 INTERNATIONALE BESTSELLER
Kate Morton heeft inmiddels vijf romans op haar naam staan, die stuk voor stuk New York Times- en Sunday Times-bestsellers werden en ook wereldwijd succes oogstten. The House at Riverton, haar eerste roman, was destijds een van de meest succesvolle Britse debuten aller tijden. Haar boeken worden in 34 talen in 42 landen uitgegeven.
"Ik begon te schrijven, omdat ik de vreugde van het lezen die ik als kind ervoer opnieuw wilde beleven. Al meteen toen ik leerde dat die zwarte tekens op dat witte papier deuren waren die door mij, wanneer ik dat maar wilde, konden worden geopend en ik naar binnen kon stappen, was ik verkocht. Ik las alles wat ik te pakken kon krijgen en ik trok me meestal terug op een tak van een van de avocadobomen in onze tuin, waar je me met een boek in mijn hand kon aantreffen. Dat gevoel alsof de wereld om je heen wegvalt en je helemaal in het verhaal zit, daar jaag ik nog steeds op. Als schrijver heb je je ups en downs, maar er bestaat niets mooiers dan wanneer de fictieve wereld tot leven komt.".
Kate werd geboren in een klein stadje in Zuid-Australië en verhuisde vele malen met haar familie, totdat ze ten slotte neerstreken op Tamborine Mountain. Daar bezocht ze een kleine plattelandsschool. Als kind creëerde ze met haar twee zusjes vaak fantasiewerelden waarin ze zich onderdompelden.
Na haar schooltijd zag ze een toekomst in het theater voor zich weggelegd. Ze studeerde voordrachtskunst en dramatiek aan het Trinity College in Londen en voltooide een zomercursus Shakespeare aan de Royal Academy of Dramatic Art. Ze bleef acteren bij het publiekstoneel, studeerde ondertussen cum laude af in de Engelse literatuur, waarna ze tot het besef kwam dat woorden en verhalen haar toch meer boeiden dan acteren.
Meer te weten komen
"Mijn moeder was antiquair en bracht me een fascinatie bij voor objecten uit het verleden. Ik herinner me dat ik rondslenterde in haar winkel, roestige blikken doosjes en oude lepeltjes oppakte en me al die vorige levens probeerde in te beelden die deze voorwerpen hadden geleid voordat ze bij ons terechtkwamen. Tijdens de zomervakanties reden we van Tamborine naar Brisbane om bij mijn oma langs te gaan. De rit van een uur kon zomaar uitdijen tot een van drie uur, aangezien moeder bij elk van haar ‘favoriete’ tweedehandswinkeltjes stopte om rond te snuffelen op zoek naar mooie dingen. Gelukkig was er voor mij altijd weer het donkere hoekje, achterin, waar alle oude boeken wankel opgetast lagen en waar ik vast en zeker een oude of nieuwe Enid Blyton kon vinden om aan mijn verzameling toe te voegen."
Meer te weten komen
"Ik heb een obsessie met huizen, echte en denkbeeldige. Of dat nu komt doordat ik als kind zo vaak verhuisde, weet ik niet, maar zolang ik me het kan herinneren zijn huizen voor mij verzamelplekken voor herinneringen. Ik hou van de fysieke kenmerken – schoorstenen, zolderruimtes, dakvensters, scheve daklijnen, rare gevels – en ook van de functie van een huis als een plek waar mensen hun leven leiden.
Het eerste huis dat ik me nog goed kan herinneren stond op de berg en we noemden het ‘The Black House’. Het werd omringd door een regenwoud en op de dag dat we er aankwamen dreven de wolken dwars door de open ramen naar binnen. In de verte, voorbij de bomen, waren de dakranden van een ander huis te zien. Mijn zussen en ik waren ervan overtuigd dat het er spookte".
"Ik vind het heerlijk om kinderen voor te lezen en ik moet het eerste kind nog tegenkomen dat geen verhaaltje wil horen. Ik heb drie zonen en door de jaren heen heb ik ze alle drie, en ook hun schoolklasjes, voorgelezen. Het heeft iets wezenlijks om een gekoesterd verhaal door te geven en dezelfde betovering op hun gezichten te zien als die ik voelde toen ik voor het eerst werd meegevoerd. Ik hou van geïllustreerde boeken en ik vind het bovendien geweldig om voor kinderen tot tien jaar te mogen schrijven, de leeftijd waarop ze al lezend ontdekken dat ze met hun verbeelding hun eigen plaatjes kunnen creëren."
"In mijn jeugd studeerde ik dramatiek en voordrachtskunst bij een geweldig stel dat vlak bij ons woonde op de berg. Hij was Welsh en zij Engels, en hoewel ze heel wat ouder waren dan ik, werden ze twee lieve vrienden van me en brachten ze me de liefde voor het theater en verhalen vertellen bij. Tot op heden zijn er weinig dingen waar ik meer van geniet dan dat verwachtingsvolle moment waarop de zaallichten langzaam doven en het publiek in spanning even naar adem hapt".
Meer te weten komen
